FERN-EV

[CS-MS] (จ.) เพราะถูกทุกข้อ...

posted on 01 Sep 2012 20:58 by fern-cubic4 in FERN-EV, FERN-MS

entry นี้ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ 


 

====================================================

 

[MS] (จ.) เพราะถูกทุกข้อ...


Timeline: หลังเปิดปีใหม่ พุธ ที่ 4 มกราคม 2555


Character: กัมปนาท(แสง) สิงหา(ออกัส) ศรันฉัตร(เฟิร์น) พันปิยะ(ตง) กัญญ์ดา(กัญ) มณฑกาญจน์(โมรา) แพรอรุณ(เท็น) นันทนัท(น้ำน่าน) สิมิลัน(ปั้นทราย) เพียงนภา(เพียงฟ้า) วริสรา(เอพริล) ศฤคาล(จอก) ฐณาธร(ก๊อก) พลอยอรุณ(บีน) ณัฐปกรณ์(รัก) อาจารย์เอกภพ(ครูเอิร์ธ)  


Other: อังคาร(มาร์ส-OC) อาจารย์กชมน(ครูกช)

 

Entryที่เกี่ยวข้อง: [EV-MS] (ก.) เพราะเรื้อน [Read]

[EV-MS] (ข.) เพราะหึง... [Read]

 [EV-MS] (ค.) เพราะซวย... by: แม่ตง [Part1] [Part2]

[EV-MS] (ง.) เพราะไม่รู้... [Read]

 

Note: มหากาพย์ตอนสุดท้ายของ 'จูบ' นะคะ (แต่คาดว่า จะมีบท spin-off มาจากแม่โมราอีกที)

 

ต้องขอโทษมากๆ ที่ทิ้งช่วงไปนานค่ะ สำนวนอาจจะแป้กไปมากอยู่ (เพราะทิ้งไว้นานเกิน)

 

ขอขอบคุณรุ่นสี่และพี่หวาย+ @thoughtstream แม่ครูกชนะคะ ที่ช่วยกันให้ข้อมูล ช่วยเข็น ช่วยดันจนพรเขียนฟิคนี้จนสำเร็จค่ะ

 

ขอบคุณ @august-8 @376sec @nanashi-nil @moramora @nam-naan @satan-lucus @asahina @empty-sky @april-cubic @jorkkykun @thanathonc @himekorin @daejeonastronomy @leejoon-rug-bi นะคะที่ช่วยเช็คคาร์แรกเตอร์ให้

 

รบกวน @leejoon-rug-bi @saixmedrik เช็คคาร์แรกเตอร์ให้หน่อยนะคะ

 

อนึ่ง...เชิญทัศนาจรค่า

 

====================================================

 

 

สิ่งที่นายกัมปนาท รัตติไพศารไม่ชอบมากที่สุดอย่างหนึ่ง...คือเรื่องวุ่นวาย

 

แต่นับตั้งแต่ย่างก้าวเข้าโรงเรียนนี้มา เขาก็มีอันต้องเข้าไปวุน่วายกับเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา

 

ที่น่ารำคาญที่สุดคือ ส่วนใหญ่...เขาไม่ใช่ต้นเหตุของเรื่องเหล่านั้น...

 

กัมปนาทก้มมองรูปที่ถูกส่งต่อจนมาถึงมือเขา อันที่จริง ถึงไม่เห็นภาพ เขาก็พอจะรู้ว่าภาพในมือของเขาคือภาพอะไร

 

ในเมื่อเขาอยู่ในเหตุการณ์นั้นตั้งแต่ต้นจนจบ!!

 

 

แต่เรื่องที่คาใจเขาคือ...

 


ใคร?? 

 

 

แน่นอนว่าไม่ใช่พันปิยะ เพราะมีร่างของพันปิยะปรากฏอยู่ในรูปดังกล่าวด้วย และเมื่อเช้าเขาดัน ‘บังเอิญ’ ได้ยินบทสนทนาระหว่างพันปิยะกับสิงหา ขณะกลับจากศาลาริมทะเล ซึ่งก็เพียงพอที่จะให้ ‘ทั้งคู่’ ไม่มีทางที่จะให้เรื่องราวเหล่านั้น ‘หลุด’ ออกมาได้เป็นอันขาด...

 

 

ในเมื่อมันเป็นเรื่องของ ‘ความลับในใจ’

 

 

และก็คงไม่ใช่ศรันฉัตร  ที่รุดออกจากห้องไปเมื่อครู่นี้ แม้เขารู้ว่าเธอเห็นภาพนั้นแล้ว แต่วิสัยคนอย่างหล่อน เขาเชื่อว่าคนอย่างเธอคงจะเก็บเรื่องนี้เงียบไว้กับตัวมากกว่าที่จะเทียว โพนทะนา

 

แม้เธอจะไม่ได้พูด ‘อะไร’ ออกมาแบบสิงหา แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่เก็บความรู้สึกเก่งนัก (ในความคิดของเขาและใครหลายๆ คน)

 

อีกอย่าง...

 

 

แววตายามที่เธอมองอีกฝ่ายนั้น ไม่ต่างอะไรกับยามที่อีกฝ่ายลอบมองเธอ

 


นั่นแหละ...ประเด็นคือ ‘ใครกันเป็นคนถ่ายภาพนี้’

 

 

เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองภาพสถานการณ์เบื้องหน้า พลางถอนใจอย่างเบื่อหน่าย บรรยากาศในตอนนี้เขาพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าช่างแตกต่างจากบรรยากาศยามปกติ จากความตกตะลึงยามเมื่อเห็นภาพ กลายเป็นความตื่นตระหนกยามสิงหาระเบิดโทสะ และกลายเป็นความเงียบงันยามศรันฉัตรเดินออกจากห้องไป...

 

เขาเหลือบมองไปยังวริสรากับเพียงนภา บุคคลสองคนที่ดูมี ‘พิรุธ’ ที่สุดในห้อง วริสรานั้นมีสีหน้าที่ซีดเผือดกว่ายามปกติ พลางฝืนๆ ยิ้ม ขณะที่เพียงนภานั้น แม้จะตีสีหน้านิ่งเหมือนปกติ แต่เขาก็รู้สึกว่าเจ้าหล่อนดูรู้สึกผิดอย่างไรอย่างนั้น

 


“ทำไมกัสต้องตวาดเฟิร์นแบบนั้นด้วย” 

 

 

เสียงเฉียบขาดแต่ทรงพลังของกัญญ์ดาทำลายความเงียบ และทำลายสิ่งที่เขาคาดการณ์ไว้อย่างสิ้นเชิง

 

เขาคิดว่าจะเป็นนันทนัท หรือแพรอรุณเสียอีก...ที่พูดประโยคนี้

 

กัมปนาทมองหน้าคนที่มักจะทำหน้าเป็น ป่วนคนอื่นอยู่เรื่อยไป ร่องรอยโทสะจางหายไปจากดวงหน้าของสิงหาแล้ว คงเจือไว้แต่ความรู้สึกผิด ความกังวล

 

และความเศร้า อย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

 

 

“ออกัส นายมันบ้าที่สุด!! พูดจาแบบนี้มันน่านัก!!”

 

 

แพรอรุณตวาดลั่น กำหมัดแน่น ตัวสั่นเทา ทำท่าจะพูดอะไรต่อเช่นเดียวกับนันทนัท แต่กลับกลายเป็นว่ามีมือคู่หนึ่งแตะบ่าคนทั้งสอง เป็นเชิงห้ามปราม ก่อนจะเคลื่อนตัวเองออกมายืนประชันหน้าสิงหา

 

แล้วเอื้อมมือตบลงเหนืออกซ้ายของฝั่งนั้น

 

“ตรงนี้ของนาย มันร้อนนะ”

 

สิมิลันเอ่ยยิ้มๆ แต่กระนั้น ก็จับได้ถึงกระแสความจริงจังในน้ำเสียงที่เอ่ยออกมา

 

“กัส.. บีนว่า ใจเย็นๆ ดีกว่านะจ๊ะ...”

 

พลอยอรุณละล่ำละลักเอ่ยเตือนสติ แต่ก่อนที่เจ้าหล่อนจะได้เอ่ยอะไรยาวๆ ตามวิสัย เพียงนภาก็ชิงตัดหน้าขึ้นมา

 

"ขอโทษค่ะ ออกัส เพียงผิดเองค่ะ เรื่องนี้กับเรื่องนั้นมันคนละเรื่องเดียวกันนะคะ ออกัส เพราะฉะนั้นถ้าโกรธมากก็มาลงที่เพียงนะคะ อย่าไปพาลใส่เฟิร์น เพราะเฟิร์นเธอไม่เกี่ยวค่ะ"

 

กัมปนาทยอมรับกับตัวเองว่า ประหลา