[HB] File001 : เรื่องของเรื่อง

posted on 22 May 2014 20:46 by fern-cubic4 in HB

*เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของมินิคอมมู Hummingbird Coffee Shop

 

=====================================

 

[HB] File001 : เรื่องของเรื่อง


Timeline: วันเสาร์ ที่ 25 มิถุนายน 2556


Character: ณชนก(อี้) ณภัทร(ไอ) กุมภา(ภา-CS)


Other: ณเดชน์(เอก) อดิศร(อาร์ม) ดวงใจ(ม้าดวง) สิงหา(ออกัส-CS) มีนา(มีน-CS) ศรันฉัตร(เฟิร์น-CS)

 

 

เสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊งตามเสียงเปิดประตู เรียกนัยน์ตาของ ‘ณชนก’ หันไปมอง นัยน์ตาเรียวเล็กใต้กรอบแว่นสีส้มแปร๊ดหรี่ลง ก่อนจะเป็นประกายวาววับเมื่อเห็นสตรีร่างสูงโปร่งผู้กำลังพับร่มพับเก็บเข้ากระเป๋า เหลียวซ้ายแลขวาจนกระทั่งเห็นเธอ ที่นั่งอยู่มุมในสุดของร้าน ดวงหน้าสวยคมของสตรีผู้นั้นฉายแววยินดี ไม่ผิดเพี้ยนกับ ‘ณภัทร’ ที่อยู่ข้างเธอเลยแม้แต่น้อย

 

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเธอ แต่ก็เพียงชั่ววูบ เมื่อมองยังเข็มนาฬิกาที่ชี้ย่างเข้าเลขเจ็ด บ่งบอกว่าคนที่พวกเธอรอมาสายกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว!!

 

“ช้านะยะ!! ฉันกับไอรอแกมาจนรากจะงอกละ”

 

ณชนกเริ่มต้นเทศน์ทันทีที่ 'กุมภา' ทรุดตัวลงนั่ง ถึงจะยินดีที่ได้เจอเพื่อนสนิทในรอบหลายปี แต่ไอ้การมาสายของกุมภานี่ก็กระตุ้นต่อมอารมณ์คนตรงต่อเวลาอย่างเธอเหลือเกิน

 

“โทษที ๆ ไปส่งไอ้กัสก่อนน่ะ มันไปทำรายงานกับเพื่อนแถวโรงเรียน แล้วเสือกแจ๊กพ็อตเจอฝนตกเลยมาช้าไปหน่อย”

 

น้ำเสียงเรื่อย ๆ ทำณชนกจุ๊ปาก แต่ไม่ทันจะได้แขวะเพิ่มอย่างที่ใจนึก ณภัทร น้องสาวฝาแฝดของเธอก็รีบทำตัวเป็นคนหย่าศึกให้เหมือนทุกครั้งที่นัดกันและกุมภามาสาย

 

“เอาน่า ๆ เอาว่ามื้อนี้ให้แกเลี้ยงละกัน ว่าแต่ข้างนอกรถติดมั้ย ฉันนัดอาร์มไว้ตอนเย็นด้วยเหอะ”

 

“ก็ติดล่ะ ตามประสากรุงเทพฯ ฝนตกที ถ้าไม่มองหาปั๊มน้ำมัน ก็เตรียมถุงพลาสติกรอในรถได้เลย แล้วเดี๋ยว!! ใครบอกจะเลี้ยงยะ ไม่เกี่ยวเว่ย”

 

“แกเสือกมาสายเอง ไม่รู้ล่ะ สองต่อหนึ่งเสียงละ!!”

 

ณชนกเอ่ยน้ำเสียงนิ่ง ๆ หากแต่จงใจยกคิ้วกวนประสาทคนพูด ซึ่งอีกฝ่ายก็หรี่ตามองเธอนิ่ง ๆ ก่อนจะประสานเสียงหัวเราะดังกึกก้องจนคนแทบทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียว

 

 

“นี่เราไม่ได้เจอกันมากี่ปีวะ”

 

กุมภาหัวเราะไปพูดไป ก่อนจะรับเมนูที่ณกนกยื่นส่งไปให้

 

“เว่อร์แล้วย่ะ เจอกันล่าสุดก็ราวเดือนกันยาปีก่อนนี่เอง แล้วนี่แกทานอะไรมายัง จะสั่งอะไรก่อนมั้ย น้องเขารอออเดอร์จนเงิบละ”

 

“โห นานนะเนี่ย ยังดีนะสมัยนี้มีไลน์ แต่ก็สู้เมาท์กันแบบนี้ไม่ได้หรอก”

 

ณภัทรเสริม กวักมือเรียกเด็กเสิร์ฟมารอรับออเดอร์จากกุมภา ขณะจิกตามองณชนกที่ตีหน้านิ่งเอ่ยเสียงขรึม

 

“น้อย ๆ หน่อย พวกแกไลน์ไปก็ส่งแต่สติกเกอร์กันไปมา เวียนหัวจะตาย”

 

“คนมันอินเทรนย่ะ!! ใครจะไปเชยแบบแกอีอี้ ไลน์แมร่มก็ไม่เช็ค หัดเช็คมั่งสิวะ”

 

กุมภาแซวณชนก ในกรุ๊ปไลน์ของพวกเธอทั้งสาม ควรจะเรียกได้ว่าสำหรับแค่เธอกับณภัทรเท่านั้น ในเมื่อณชนกแทบจะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์เลยนอกจากจะนาน ๆ ที แต่กระนั้นก็เข้าใจ เพราะหน้าที่การงานของณชนกไม่เอื้อให้ตอบไลน์บ่อยซักเท่าไรนัก

 

“เออ แค่ต้องตอบบีบีตลอดเวลาฉันก็จะบ้าละ กลับมาก็อยากนอน เที่ยวแมร่มก็ไม่ได้เที่ยว ชีวิต!!”

 

“โถ่ชีวิต...แกก็น้า อายุปูนนี้ดันใช้บีบี แป้นจิ๋วซะขนาดนั้นจะไม่ปวดตาเรอะ”

 

กุมภาเอ่ยทำทีเห็นใจหากนัยน์ตาคมพราวระยับ เมื่ออีกฝ่ายเผยช่องว่างให้เธอเข้าเสียบ แล้วเรื่องอะไรเธอจะรอช้าเล่า...

 

 

“เชื่อฉันสิ!! มือถือรุ่นอาม่าช่วยแกได้!!”

 

 

“ประสาท!! ก็ออฟฟิศฉันแจกให้ใช้ทำงาน ฉันก็ต้องใช้สิวะ มือถือรุ่นอาม่าของแกมันทำได้เรอะ!! แล้วขืนไม่ใช้ ฉันโดนกุดหัวขาดไปเจ็ดชั่วโคตรแน่!!”

 

ณชนกสวนกลับท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของกุมภาและณภัทร จังหวะเดียวกันกับที่บีบีของณชนกส่งเสียงเตือนข้อความเข้า ไม่ทันที่ณชนกจะเอื้อมมือไปหยิบบีบีมาเช็คตามสัญชาติญาณ ณภัทรก็ตีมือเจ้าหล่อนดังเผียะ

 

“วันหยุดเว่ยอี้ ไม่เช็คซักสามชั่วโมงไม่หัวขาดหรอก”

 

“นั่นสิ เครียดมากแก่เร็วนะเว่ยแก”

 

“อะไรยะยัยภา!!”

 

ณชนกเอ่ยเสียงเขียว เมื่อนัยน์ตาของกุมภาจับจ้องยังเส้นผมของเธอ.. สิ่งที่เธอถือว่าเป็นจุดอ่อนต่อความอ่อนเยาว์ที่เธอเคยภูมิใจ

 

 

สิ่งที่มีเพิ่มขึ้นมาทุกวี่วัน...อย่างยิ่งในขวบปีหลังมานี้

 

 

“อี้ แกย้อมผมครั้งล่าสุดตอนไหนวะ”

 

 

“เออ ใครจะไปผมดกดำแบบแม่คุณกุมภาละวะ ไม่มีเวลาเว้ย เอกก็ดันว่างไม่ตรงกัน”

 

 

เธอเอ่ยพลางแยกเขี้ยว แค่ปวดหัวกับปัญหาระดับชาติอย่างผมที่หงอกเอา ๆ ก็จะบ้าแล้ว และนี่ไอ้คนถามหัวเราะดังกึกก้องไม่แพ้คุณป้าข้างบ้านให้เธอปวดตับมากกว่าเก่า

 

“เชื่อฉัน แกไม่ต้องย้อมเว้ย ปล่อยแมร่งหงอกหมดหัว เป็นนางพญาผมขาวไง”

 

“ไม่เอา!! ขัดกับหน้าอันอ่อนเยาว์ของฉันว่ะ ถ้าแกอยากทำเชิญทำไปคนเดียว!!”

 

“เห้ย ๆ พวกแกหยุดกันได้ละ โต๊ะข้าง ๆ มองละ มาเมาท์นะเว่ย ไม่ใช่มาแข่งกัดกัน ถ้าไม่หยุดฉันจะเผ่นไปหาอาร์มละ”

 

เสียงน้องสาวฝาแฝดของเธอห้ามศึกก่อนการลับฝีปากในหมู่เพื่อนสาวจะกลายเป็นสนามมวยขนาดย่อม หากแต่ประโยคท้ายของณภัทรนั้นกระตุ้นต่อมอะไรบางอย่าง

 

ถึงจะเป็นฝาแฝดกัน ตั้งแต่ณภัทรเริ่มมีแฟน และเริ่มเปิดธุรกิจทำเฟอร์นิเจอร์ร่วมครอบครัวของ 'อดิศร' สาบานได้ว่าเธอเจอหน้าณภัทรน้อยกว่าจำนวนครั้งที่เธอไปเล่นฟิตเนสเสียอีก

 

แลดู 'ณเดชน์' น้องชายคนเล็กของเธอสองคนจะรู้เรื่องราวชีวิตของพี่สาวฝาแฝดทั้งสองมากกว่าที่ทั้งสองคุยกันเองแล้วด้วยซ้ำไป กระนั้นสายสัมพันธ์ของฝาแฝด ก็ทำให้เธอกับณภัทรเข้าใจกันเอง แม้จะไม่ต้องพูดอะไรมาก

 

หากไม่ติดว่าการปรับทุกข์จะเปลี่ยนไปเป็นการผลัดกันกัดกันอย่างที่เป็นอยุ่ทุกวันนี้!!

 

“หึ ติดแฟนทั้งปีนะแก นังน้องทรยศ ชวนไปไหนก็ไม่ไป”

 

“ชิ ไอ้คนทรยศเพื่อน โทรไปหาทีก็อยู่กับแฟนตลอด!! ลืมพี่น้องเพื่อนฝูงหมดแล้วสิท่า”

 

กุมภาโต้กลับแล้วหันมาแทคมือณชนก ราวกับการลับฝีปากกับเธอเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น ทิ้งให้ณภัทรได้แต่ตียิ้มแหยอย่างรู้สึกผิดเลา ๆ แต่ก็ไม่วายบ่นพึมพำ

 

“แมร่ม เลิกกัดกันแล้วหันมายำฉันซะงั้น”

 

"ทีใครทีมันเว่ยไอ"

 

กุมภาหัวเราะหึ ๆ ก่อนจะดีดนิ้วเปาะเมื่อนึกถึงเรื่องที่เป็นทอปิคของเธอออก

 

 

“เออนี่ ฉันบอกแกยังวะ ว่าหลานฉันมีแฟนละนะ”

 

 

เสียงร้องตกใจประสานเสียงของฝาแฝดดังจนทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียวจนกุมภาถึงกับหัวเราะก๊าก นึกชักอยากหยิบไอโฟนขึ้นมาถ่ายรูปทั้งสองยามมาดหลุดตกใจแบบนี้ไว้แบล็กเมลทีหลัง

 

หากแต่ประโยคที่ตามมาของฝาแฝดช่างแตกต่างกัน

 

“ไอ้กัสเนี่ยนะ!! ไวไฟชิบ ปีนี้อายุเท่าไรแล้ววะเนี่ย ฉันจำได้เลา ๆ ว่ามันเพิ่งขึ้นมอปลายเองไม่ใช่เหรอ”

 

“เหย สรุปใช่แม่หนูคนนั้นที่แกส่งรูปให้ดูปะ ที่ชื่อฟางหรือเฟิร์นอะไรซักอย่าง”

 

“รูปไรวะไอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง”

 

ณชนกอุทานทันควัน ประหลาดใจที่แฝดของเธอทราบเรื่อง กุมภาเลยไม่รอช้าได้ทีแจกแจงเรื่องราวของ 'สิงหา' หลานชายตัวดีของเธอให้ฟัง

 

“ตอบอิอี้ก่อน อิกัสมอหกละ ส่วนที่แกไม่เห็น ก็เพราะแกไม่เสือกเช็คไลน์เองอะอี้ ช่วยไม่ได้ เช็คบ้างสิวะ แบบเดียวกับที่แกเช็คเมลเช็คหุ้นอะ ส่วนที่แกถามอิไอ ใช่ละ แม่หนูคนนั้นล่ะ แล้วแกชื่อเฟิร์น ไม่ใช่ฟางเว่ย”

 

คำตอบที่หลอกด่าณชนกอีกครั้ง แต่ตอนนี้เธอก็ไม่สนใจ เพราะความอยากรู้อยากเห็นบังตา

 

“เฮ้ย เอารูปมายลหน่อยสิแก”

 

กุมภาส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ แต่ก็ยอมส่งไอโฟนให้แก่ณชนก ผู้ซึ่งรีบคว้าไปดูทันควัน

 

ภาพเด็กสาวหน้าใส แลดูเรียบร้อยและเคร่งขรึม หากแต่ฉายแววเขินอายเด่นชัดถ่ายคู่กับเด็กหนุ่มหน้าทะเล้นผู้เป็นหลานชายของเพื่อนสนิท เด็กสาวในภาพชวนให้เธอนึกคุ้นถึงใครบางคน...ที่จากไปนานแสนนาน ครั้นสบตากับณภัทร เห็นแววตาของคู่แฝดที่ส่งมาก็พอเดาได้ว่าอีกฝ่ายก็คิดเหมือนเธอไม่มีผิดเพี้ยน

 

“เรียบร้อยชิบ... แต่ดูไปดูมาฉันว่าคล้ายพี่สาวแกอยู่อะภา ใช่ปะไอ”

 

“เนอะอี้ ให้ฟีลแบบเดียวกับพี่มีนเลย”

 

“คล้ายจริง อิกัสมันลูกแหง่ติดแม่ คงเริ่มชอบเพราะหนูนี่คล้ายพี่มีนนั่นล่ะ”

 

กุมภาหัวเราะเบา ๆ หยิบแก้วลาเต้ร้อนขึ้นมาจิบ ใบหน้าสวยคมของเจ้าหล่อนดูผ่อนคลายยามระลึกถึง 'มีนา' ผู้เป็นพี่สาวที่เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว

 

เหตุผลหนึ่งที่เธอไม่ว่าอะไรกับการที่หล